De Papyrus Nash bestaat uit 4 fragmenten met 24 regels
Hebreeuwse text. Deze papyrus meet 7,5 cm breed en 12,5 cm
hoog. De Papyrus Nash bevindt zich in the University of Cambridge
en werd genoemd naar dhr. W. L. Nash, de secretaris van de
Society of Biblical Archaeology, die hem in 1902 van een Egyptische
handelaar kocht. De papyrus werd in het jaar daarna door S.
A. Cooke in het blad Proceedings gepubliceerd.
Een onderzoek leert dat alle 24 regels incompleet zijn
doordat ze aan het begin en het einde een letter of woord
missen. De tekst bevat delen uit de Tien Geboden (Exodus hoofdstuk
20) en enkele verzen uit Deuteronomium hoofdstuk 5 en 6. Het
feit dat deze teksten na elkaar stonden is een aanwijzing
dat het hier geen gewoon afschrift betrof. Het was een verzameling
van verplichtingen die een jood had ten opzichte van zijn
God.
De Papyrus werd gedateerd op de 2de of 1ste eeuw voor
Christus, wat dit document heel waardevol maakt.
Het tetragrammaton komt in totaal 8 maal voor in de tekst
– zij het éénmaal incompleet (de eerste
letter ontbreekt). Op de onderste regel staat de Goddelijke
Naam twee maal.
