Gebouw: San Giovanni in Laterano. Voluit
heet deze kerk 'Archibasilica Sanctissimi Salvatoris et Sancti
Iohannes Baptista et Evangelista in Laterano' - 'Aartsbasiliek
van de Allerheiligste Verlosser, van Johannes de doper en
van de heilige Johannes de evangelist in Lateraan'. Deze basiliek
is de bischopskerk of kathedraal van het bisdom Rome. De bischop
van Rome is de paus waardoor deze basiliek de titel draagt
van "Omnium urbis et orbis ecclesiarum mater et caput"
- "Moeder en hoofd aller kerken van Rome en het aardrond".
Ze is de belangrijkste kerk van de Rooms-katholieke Kerk,
in belangrijkheid belangrijker dan de Sint Pietersbasiliek.
Het gebied was vroeger in handen van de patriciërsfamilie
Laterani. Door zijn huwelijk kreeg Keizer Constantijn de Grote
het landgoed in zijn bezit. Het was hij die op deze plek de
San Giovanni in Laterano heeft gesticht. Deze basiliek werd
in 324 ingewijd door Paus Silvester I.
De kerk kent een bewogen geschiedenis: de eerste kerk
werd vernietigd door de Vandalen, de tweede door een aardbeving
(896), de derde door branden (1308 en 1361). De laatste grondige
verbouwing dateert van 1646 toen de invloedrijke architect
Franceso Borromini de opdracht kreeg de bouwvallige kerk te
stabiliseren en in de Barokke stijl om te zetten.
Even in de bijrand vermelden dat het bijhorende Lateraanse
Paleis, dat naast de kerk stond, de residentie van de pausen
was tot 1377 toen ze hun intrek namen in het Vaticaan. De
pausen werden wel tot 1870 hier als paus gekroond. In de kerk
bevinden zich vele graven van pausen.
